İşkence ve Engizisyon

Authors : Mehmet ESGİN

Pages : 39-60

View : 47 | Download : 17

Publication Date : 2016-07-13

Article Type : Other Papers

Abstract :Dinler, ana kaynaklarında sevgi, hoşgörü, barış ve özgürlük gibi insanların temel haklarını ön plana çıkarmışlardır. Fakat zamanla dini inanışlarını ve manevi değerlerini sergilerken dini kaynaklarında bulunan şiddete ilişkin delilleri kullanmaktan kendilerini alamamışlardır. Kilise başlangıçta işkenceyi kabul etmemişti. Hatta Papalar işkenceyi açıkça lanetlemişlerdir. Fakat papalık 12.yüzyılda dini kurallardan sapmaya ve itaatsizlikleri şeytan eseri olarak görmeye başladı. Bunun sonucu olarak Papalık çıkardığı kararname ile itirafa zorlamak için yapılacak işkence uygulamasının hukuka uygun olduğunu ilan etmiştir. Buna göre; eğer sanık isteyerek ve iyilikle suçunu itiraf etmek istemezse Engizisyon Mahkemesi bedeni acılar vasıtasıyla onu itiraf için işkence aletlerini tatbik edecekti. İşkence, Engizisyon mahkemesinin başlamasından itibaren, aydınlanma çağı düşünürlerinin etkisine kadar devam etmiştir. Bu düşünürlerle birlikte, insan ve insan onuruna saygı gösterilmesi gerektiği, devletin görevinin bu olduğu ifade edilmiştir. Bunun korunması amacıyla kişi dokunulmazlığı ve güvenliği ile ilgili yeni ilkeler ortaya konarak işkencenin devlet uygulamalarına son verilmiştir.
Keywords : Din, İşkence, Engizisyon, Şiddet, İnsan Hakları

ORIGINAL ARTICLE URL