ZWISCHEN NORM UND REFORM: HISTORISCHE QUELLEN DER GROSSSCHREIBUNG IM DEUTSCHEN

Authors : Rumiye ARSLAN

Pages : 153-170

View : 50 | Download : 9

Publication Date : 2012-04-01

Article Type : Research Paper

Abstract :Sözcüklerin cümle içinde büyük harfle yazılması Alman diline özgü bir uygulamadır. Bu çalışma, Almanca yazımında büyük harf kullanımının tarihsel gelişimini incelemektedir. Başlangıçta süs icabı kullanılan büyük harflerin, tarihin seyrinde yavaş yavaş özel isimlerden sonra bütün isim olarak kullanılan sözcükleri kapsamasını izlemek oldukça heyecan verici. Bir taraftan genel yazı kullanımı (usus scribendi), diğer taraftan yazımı standartlaştırma çalışmaları, karşılıklı etkileşim sonucu günümüz yazım kurallarının oluşmasına neden olmuştur. Düzenleme uğraşları, 1653 yılında Johann Girbert'in büyük harf kullanımını belli bir sözcük türüne bağlamasına neden olmuştur: Bütün isimlerin ilk harfi büyük yazılmalıdır. Daha önceki kurallarda özel isimlerin büyük harf ile yazılması talep edilirken, hangi isimlerin özel isim olduğunu belirtmek için özel isimler tek tek sayılırdı. Artık özel isimlerin yanı sıra büyük bir sözcük grubu daha büyük harf kullanılarak belirtilmekteydi. İsimlerin büyük baş harf ile yazılmasına karşı şiddetli muhalifler olmasına karşın bu gelişmenin önüne geçilememiştir. Bu gelişme, diğer sözcük türlerin isime dönüştürülmüş olanlarını dahi büyük baş harf ile yazmaya kadar varmış ve 1902'deki resmi kurallara ve daha sonra bugünkü kurallara kadar uzanmıştır. Alman yazım kurallarının reformu ile ilgili tartışmalar halen bitmemiştir. Tartışmaların tamamını burada betimlemek bu çalışmanın sınırlarını zorlayacağından, gelişmelerin 1902'de yapılan "II. Orthographische Konferenz"e kadar olan kısmı incelenmektedir. Anahtar Kelimeler : Yazım, Norm, Büyük-Küçük Harf Yazımı, İsim.
Keywords : Yazım, Norm, Büyük Küçük Harf Yazımı, İsim

ORIGINAL ARTICLE URL