Bağlanma Figürü Olarak Terapist ve Bağlanmanın Terapötik İttifaktaki Yeri

Authors : Zeynep SET

Pages : 55-74

View : 33 | Download : 14

Publication Date : 2019-07-01

Article Type : Research Paper

Abstract :Bağlanma, doğuştan getirilen ve kaygıyla tetiklenen bir sistem olarak düşünülmektedir. İhtiyaçları tutarlı bir şekilde karşılanan ve tehlike anında anneyi güvenli bir sığınak olarak gören çocuklar güvenli bağlanma modelleri geliştirirken, reddedilen çocuklar ihtiyaçlarının karşılanacağına dair endişe ve şüphe duyduklarından güvensiz bağlanma modelleri geliştirmektedir. Bu bağlanma yaşantıları, bireylerin gelecekte kuracakları ilişkileri, beklentilerini ve algılama şekillerini etkiler. Bireyin bağlanma modelinin erişkinlikte gözlemlenebildiği bir alanın terapist-danışan ilişkisi olduğu düşünülmektedir. Çocukluk dönemi bağlanmaları ile danışan terapist ilişkisi arasında çoklu ortaklıklar bulunmaktadır. Ancak danışan-terapist arasındaki bağlanmayı, çocukluk bağlanma ilişkilerinden önemli ölçüde farklı kılan kendine özgü, zamansal, finansal, yapısal ve etik sınırlar mevcuttur. Bu makalenin temel amacı, psikoterapistlerin, danışanları için bağlanma figürleri olarak işlev gördükleri biçimleri incelemek ve danışanın bağlanma biçimlerinin terapötik ittifaktaki yerine vurgu yapmaktır.
Keywords : Bağlanma, terapi, terapötik ittifak, nesne ilişkileri, bağlanma

ORIGINAL ARTICLE URL