ORYANTALİZMİN GÜNCELLENMİŞ VERSİYONU: ÇİN’İN GÜNEYDOĞU ASYA’DAKİ YUMUŞAK GÜCÜ ÜZERİNE SÖYLEM ANALİZİ

Authors : Ali Kiriktaş

Pages : 771-792

Doi:10.54688/ayd.1768255

View : 71 | Download : 55

Publication Date : 2025-12-29

Article Type : Research Paper

Abstract :Bu makale, Edward Said’in Oryantalizm teorisini güncel bir jeopolitik bağlama taşıyarak, Çin’in Güneydoğu Asya’daki yumuşak güç stratejisini bir Neo-Oryantalizm biçimi olarak analiz etmektedir. Çalışmanın temel tezi, Çin’in “Kuşak ve Yol Girişimi” eylemiyle ve “İnsanlık için Ortak Kader Topluluğu” gibi anahtar söylemler aracılığıyla, kendisini modern, gelişmiş ve yardımsever bir merkez olarak inşa ederken, Güneydoğu Asya’yı ise kendi sermayesine, teknolojisine ve rehberliğine muhtaç bir öteki olarak temsil ettiğidir. Bu söylemsel pratik, klasik Oryantalizmin Batı-Doğu ikili karşıtlığını, gelişmiş bir Doğu gücü (Çin) ile gelişmekte olan bir Doğu bölgesi (Güneydoğu Asya) arasında yeniden üreterek yeni bir hiyerarşik ilişki kurmaktadır. Metodolojik olarak Foucaultcu söylem analizini benimseyen bu çalışma, Çin’in resmi belgelerini, lider konuşmalarını ve devlet medyasının (Xinhua, CGTN) yayınlarını incelemektedir. Analiz, Çin’in yumuşak güç söyleminin, altyapı projeleri ve Konfüçyüs Enstitüleri gibi maddi pratiklerle nasıl somutlaştığını ve bölgede hem kabul hem de dirençle karşılaşan karmaşık bir alımlanma sürecine tabi olduğunu ortaya koymaktadır. Bulgular, Oryantalist mantığın coğrafi bir öze değil, bir güç pratiğine dayandığını ve çok kutuplu dünya düzeninde yükselen yeni güçler tarafından benimsenebilecek evrensel bir hegemonya stratejisi olduğunu göstermektedir. Bu çalışma, Çin’in yükselişini ve küresel etkileşimlerini anlamak için postkolonyal teorinin eleştirel araçlarının önemini vurgulamaktadır.
Keywords : Neo-Oryantalizm, Çin, Yumuşak Güç, Güneydoğu Asya, Söylem Analizi

ORIGINAL ARTICLE URL