Seciʻ Sanatıyla Yazılan Tefsirler

Authors : Selami YALÇIN

Pages : 114-140

Doi:10.32950/rteuifd.558617

View : 20 | Download : 10

Publication Date : 2019-06-20

Article Type : Research Paper

Abstract :Cahiliye döneminde konuşmada kullanılan seci ʻ , zamanla kitap yaz ı m ı nda da tercih edilmeye ba ş lanm ış t ı r. Ö zellikle “makâme”lerde, kitapların mukaddimelerinde ve duâlarda sıkça başvurulan bir tarz olmuştur. Muhatabı etkilemek maksadıyla şiirin dışında da vezin ve kafiyeyle ifadeler süslenmeye çalışılmıştır. Vaaz ve hutbelerde de seci ʻ i kullan ı lm ış t ı r. Tasavvufî çevreler duygulara daha çok nüfuz ederek insanları irşad edebilmek amacıyla seci ʻ in sanat y ö n ü nden yararlanm ış lard ı r. Bunun do ğ al bir uzant ı s ı olarak i şâ r î tefsir yazan tasavvuf erbab ı ndan baz ı â limler bu ü slubu tefsir kitaplar ı na yans ı tm ış lard ı r. Tefsir kitaplarıyla, onlarla ilgili yazılan tezlerin ve makalelerin taranması sonucunda Kuşeyrî, Necmeddîn Dâye, İzzuddîn b. Abdusselâm, Ni ʻ metullah en-Nahcuvânî ve İbn Acîbe’nin tefsirlerinde sıkça; İbn Korkmaz’ın Fethu’r-rahmân’ın bazı kısımlarını, Nesru’l-cumân’ın ise tamamını seci ʻ li üslupla yazdıkları tespit edilmiştir. Bu müfessirler daha çok mutarraf ve mütevâzî, bazen murassa ʻ tarzında fıkralar kaleme almışlardır. Şiirde kullanılan tarsi ʻ sanat ı n ı bazen, seci ʻ in di ğ er ç e ş itlerini de nadiren ifadelerine yansıtmışlardır. Estetiği sağlama düşüncesiyle müfessirler sözü bazen uzatmış olsalar bile seci ʻ tarzını tefsirlerinde tercih etmeleri önemlidir.
Keywords : Seciʻ, Tefsirde Seciʻ, Kurânda Seciʻ, İşârî

ORIGINAL ARTICLE URL