THE POLITICAL AGENDA OF GEORGE BERNARD SHAW’S PYGMALION: A ROMANCE IN FIVE ACTS

Authors : Yıldız TUNCERKILIÇ

Pages : 1-43

View : 24 | Download : 7

Publication Date : 2013-06-27

Article Type : Conference Paper

Abstract :George Bernard Shaw, Pygmalion insert ignore into journalissuearticles values(1912); oyununu modern dönemin başlarında yazmıştır. Tüm yazarlar, didaktik söylemin edebiyatta yeri olmadığına dair hemfikirdirler, bu toplumsal bazlı söylemin yerini, sübjektif bakış açısı almaktadır. Ancak, Shaw tiyatro/roman/şiir yazarlığı dışında sosyalisttir ve politik teori ve toplum yapısı hakkında yazmaktadır, bu nedenle oyunlarında ve özellikle de sınıf çatışmasının, kadının ve işçi sınıfının bağımsızlığının, bireyselliğin yorumlandığı Pygmalion’da, didaktik söylemi uygulamaktadır. Dönemine aykırı bir tutum sergilemekle bilinir. Onun için didaktik söylem demode veya yersiz bir teknik değildir. Tiyatroyu sadece sanat yapmak için değil, toplumu  değiştirebilecek tecrübelerin edinildiği bir yer olarak görür. Bu nedenle didaktik özelliği en  yoğun olan bu oyununda Shaw orta-sınıf seyircisini eğlendirme vaadiyle tiyatro koltuğuna  oturtur ama onları sosyalist tartışmanın ortasında tutsak eder. Oyun eski yunan mitinden  esinlenerek yazılmıştır: Pygmalion bir heykeltıraştır, kadınlar konusunda uyumsuz ve zor  beğenen biri olarak, bir türlü sevip evlenememiştir, günlerden bir gün bir kadın heykeli  yapar, bu heykel öylesine güzeldir ki ona aşık olur. Pygmalion’u gören tanrıça haline acır ve  heykeltıraşın Galatea adını verdiği yapıtını canlandırır. Pygmalion ve Galatea büyük bir  aşkla evlenirler. Bu romantik öyküyü ele alan Shaw ataerkil /kapitalist bir toplumda kadın ve  alt sınıfın nasıl köleleştirildiklerinin yanı sıra, sınıfsal ayrımın insanlar arasında ne denli  uydurma ve gereksiz bir şey olduğunu gösterir. Tahmin edilebildiği gibi romantik öykü orta  sınıfı temsil eden seyirciyi aldatarak tiyatroya çekmekte, onları, sınıf ideolojilerine ve  anlayışlarına tamamen aykırı düşen fikir ve görüşlerle tanıştırmaktır. Ancak, insanların aşk  konusundaki iyimserlikleri ve ciddi bir oyun karşısında düşünmektense kolaya kaçmayı tercih  etmeleri, Shaw’ın bu planını, oyunun her sahnelenmesinde bozmaktadır, çünkü seyirci solcu  siyaset yerine romantik olasılıklara önem vermiştir ve oyunda bağımsızlığını kanıtlayan kadın  kahramanı ataerkil toplumu temsil eden kahramanla evlendirme çabasındadır. Bu tutum  Shaw’u çıldırtır çünkü bu evlilik düşüncesi, oyunda geliştirilen bağımsızlık, eşitlik ve  bireysellik söylemini tümüyle yok etmektedir. 
Keywords : G B Shaw, İngiliz sosyalizm, 20 yy İngiliz draması, didaktiksizim, Edward dönemi, toplumsal eleştiri, sınıf sistemi, kadın bağımsızlığı

ORIGINAL ARTICLE URL