- Uluslararası Toplumsal Bilimler Dergisi
- Cilt: 9 Sayı: 4
- MİMARLIK OFİSİNDEN KONSEPT KAFEYE: YENİDEN İŞLEVLENDİRME BAĞLAMINDA MEKÂNSAL DÖNÜŞÜM
MİMARLIK OFİSİNDEN KONSEPT KAFEYE: YENİDEN İŞLEVLENDİRME BAĞLAMINDA MEKÂNSAL DÖNÜŞÜM
Authors : Hatice Çınar
Pages : 175-187
View : 65 | Download : 106
Publication Date : 2025-12-31
Article Type : Research Paper
Abstract :Mimari mekânların zaman içinde farklı işlevlere uyarlanarak yeniden değerlendirilmesi, günümüzde tasarım alanında önemli bir araştırma alanıdır. Yeniden işlevlendirme (adaptive reuse), fiziksel dönüşümün yanı sıra sosyal ve kültürel sürekliliği etkileyen çok parametreli bir süreçtir. Yeniden kullanım kültürel miras yapılarının yanı sıra işlevini yitirilmiş ya da küçük ölçekli ticari veya sosyal alanlarda da karşımıza çıkmaktadır. Bu kapsamda çalışmada, Konya Meram ilçesinde yer alan iki katlı kurumsal bir mimarlık ofisinin bodrum katta mimarlık olarak devam edip, zemin katının konsept bir kafeye dönüşüm olarak yeniden işlevlendirme süreci incelenmiştir. Çalışmanın amacı, küçük ölçekli bir iç mekânda gerçekleşen dönüşümün yeniden işlevlendirme kavramını mekânsal ve işlevsel boyutları üzerinden okumaktır. Çalışmada yöntem olarak durum çalışması modeli benimsenmiş; mekânın önceki işlevi (ofis) ile yeni işlevi (kafe) gözlem ve belge analizi aracılığıyla yapılan mimari müdahaleler özelinde karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Çalışmada elde edilen bulgular, mekânın özgün karakterini koruyarak yeni işleve uyarlanmasında mekânın sürdürülebilirliği ortaya konmuştur. Çalışma, iç mimarlık disiplininde küçük ölçekli dönüşüm projelerinin, sürdürülebilir kullanım ve kimlik sürekliliği açısından taşıdığı potansiyeli vurgulamaktadır.Çalışmanın amacı, küçük ölçekli bir iç mekânda gerçekleşen bu dönüşüm üzerinden yeniden işlevlendirme kavramını mekânsal, işlevsel ve deneyimsel boyutlarıyla tartışmak ve benzer uygulamalara yönelik çıkarımlar sunmaktır. Çalışmada yöntem olarak durum çalışması modeli benimsenmiş; mekânın önceki işlevi (ofis) ile yeni işlevi (kafe) gözlem, belge analizi ve kullanıcı deneyimleri aracılığıyla karşılaştırmalı biçimde değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, yeniden işlevlendirme sürecinin yalnızca mekânın fiziksel düzenini değil, aynı zamanda kullanıcı deneyimi, sosyo-kültürel etkileşim ve işlevsel süreklilik unsurlarını da dönüştürdüğünü göstermektedir. Çalışma, iç mimarlık pratiğinde küçük ölçekli dönüşüm projelerinin, kentsel bağlamda sürdürülebilir kullanım ve kimlik sürekliliği açısından taşıdığı potansiyeli vurgulamaktadır.Keywords : Yeniden İşlevlendirme, Adaptif Kullanım, Mekânsal Dönüşüm, Kullanıcı Deneyimi, İç Mekân Tasarımı, Konya.
ORIGINAL ARTICLE URL
