- Antakiyat
- Cilt: 8 Sayı: 2
- Kûfe Kırâat Geleneğinde Ebû Hanîfe’nin Kırâat Tercihleri Üzerine Bir Değerlendirme
Kûfe Kırâat Geleneğinde Ebû Hanîfe’nin Kırâat Tercihleri Üzerine Bir Değerlendirme
Authors : Ömer Mehmet Ulusoy
Pages : 196-221
View : 264 | Download : 161
Publication Date : 2025-12-24
Article Type : Research Paper
Abstract :Şer‘î delillerin başında şüphesiz Kur’ân-ı Kerîm yer almakta olup, fıkhî mezheplerin kurucu imamları, delillerden hüküm çıkarırken onu ilk başvuru kaynağı olarak kabul etmişlerdir. Her ne kadar Kur’ân’ın kırâat farklılıkları söz konusu dönemlerde henüz sistematik bir biçimde tedvin ve tasnif edilmemiş olsa da mevcut kırâatlerin zaman zaman dikkate alındığı ve fıkhî çıkarımlarda etkili olduğu gözlemlenmektedir. Bu çerçevede Ebû Hanîfe’nin Kur’ân’dan hüküm çıkarırken hangi kırâatleri tercih ettiği ve bu tercihlerinde hangi sebeplerin belirleyici olduğu çalışmanın temel problemini oluşturmaktadır. Zira kırâat farklılıklarının kimi zaman fıkhî çıkarımlara rehberlik ettiği, âyetlerin anlamını etkilediği ve sonuç itibariyle verilen hükümleri şekillendirdiği bilinen bir gerçektir. Araştırmada, Ebû Hanîfe’nin yaşadığı şehir olan Kûfe’nin ilmî bir merkez olarak taşıdığı konuma yer verilmiştir. Şehrin kuruluşundan itibaren kırâat ilminin gelişim seyri, buraya nasıl taşındığı, bölgedeki önde gelen kırâat imamlarının katkıları ve Abdullah b. Mes’ûd’un kırâat mirasının sonraki nesiller üzerindeki etkisi tartışılacaktır. Bunun yanında İmâm-ı Âzam’ın içinde bulunduğu coğrafi ve kültürel ortamın, özellikle de resmî Mushafın Kûfe’ye gönderilişinin, onun kırâat anlayışı üzerindeki yansımaları değerlendirilmiştir. İslam ilim geleneğinde dinin doğru biçimde anlaşılabilmesi için Arapçaya vukufiyet birincil şart olarak kabul edilmiş, buna ek olarak hoca-talebe ilişkisi de kırâat ilminde önemli bir unsur olarak görülmüştür. Ebû Hanîfe’nin yaşadığı dönemde (hicrî 80-150) Kûfe’de kırâat-i aşere imamlarından üçü bulunmaktaydı. Onlardan biriyle yakın dostluk kurmuş olması, onun bu ilme yönelmesini teşvik etse de Ebû Hanîfe tercihini fıkıh sahasında yoğunlaşmaktan yana kullanmıştır. Bununla birlikte naslardan kaynaklanan sebeplerin ve bölgesel kırâat geleneklerinin, özellikle Âsım kırâatini benimsemesinde etkili olup olmadığı irdelenmiştir. Çalışmada ayrıca kırâat tercihlerinde dikkate alınan dilsel, naklî ve metodolojik kriterler ortaya konulmuş, böylece Ebû Hanîfe’nin kırâat farklılıklarına yaklaşımı ve bu yaklaşımın fıkhî hüküm çıkarma süreçlerine etkisi değerlendirilmiştir.Keywords : Kırâat, Tercih, Kriter, Kûfe, Ebû Hanîfe.
ORIGINAL ARTICLE URL
