Güvercin severlik ve insan-hayvan ilişkilerini yeniden düşünmek: Ankara örneği
Authors : Alaattin Oğuz
Pages : 45-60
Doi:10.33613/antropolojidergisi.1682171
View : 110 | Download : 244
Publication Date : 2025-12-31
Article Type : Research Paper
Abstract :Modern kent yaşamı, özgürlük ve kapatılma arasında kendine özgü bir ikilik üretir. Weber\\\'in \\\"demir kafes\\\" metaforunda belirttiği endüstriyel kent ortamlarında kaçış tutumunu tetikleyen, insan-hayvan ilişkileri temelinde, özellikle de güvercin yetiştiriciliği aracılığıyla duygusal ve sembolik kaçış mekanizmalarının inşa edildiği bir vasat kaçınılmaz olmaktadır. Ankara\\\'da bazı güvercin besleme ve sosyalleşme alanlarında yürütülen bu saha çalışmasında, güvercinlerin yalnızca hobi ya da rekabet nesnesi olarak değil, aynı zamanda terapi, birlikte yolculuk ve yer yer eril kimliğin sembolik uzantısı olarak hizmet ettiği ileri sürülmektedir. Claude Lévi-Strauss’un sınıflandırma sistemi ve romantik doğaya dönüşçülük çerçevesinde kaleme alınan çalışma, hayvanların insan sosyalleşmesindeki ve etik kriterlerindeki sembolik pozisyonunu, metropol yaşamının ürettiği romantik-doğacı refleksleri ve insan-hayvan bağlarının ilişkisel ekolojisi çerçevesinde incelemektedir. Özellikle çatı, arka bahçe ve kamusal toplanma ortamlarında güvercin beslemek, yetişkin erkekler dünyasında duygusal aidiyeti, etik etkileşimi, doğanın estetik ve masumiyetine duyulan özlemi yeniden inşa ederek, kentsel yabancılaşmaya ve belirsizliğe karşı bir mikro direnç biçimidir.Keywords : doğa, hayvan, kent, erkeklik, topluluk
ORIGINAL ARTICLE URL