CİCERO VE AUGUSTİNUS`TA İNSAN DOĞASI VE DEVLET

Authors : Oğuzhan Mehmet Şahin

Pages : 329-358

Doi:10.59909/khm.05.01.012

View : 122 | Download : 154

Publication Date : 2025-04-30

Article Type : Research Paper

Abstract :Bu çalışmada, Batı düşüncesinde önemli yer tutan Cicero ve Augustinus\\\'un insan doğası ve devlet anlayışları ele alınmaktadır. Önemli bir düşünür olmasının yanı sıra Roma tarihinin büyük devlet adamlarından biri de olan Cicero, Roma Cumhuriyeti\\\'ni ideal bir devlet düzeni olarak görmüş ve doğal hukuk ile adaleti, insan doğasının evrensel değerleri olarak kabul etmiştir. Ona göre adalet, toplumun bir arada tutulmasını sağlayan temel ilkedir ve hukukun kaynağı doğal yasalar olmalıdır. Bununla birlikte, eşitsizlikler üzerine kurulu bir siyasal ve toplumsal düzenin gerekliliğini savunmuş, bu düşüncesiyle aristokrasiye dayalı bir cumhuriyet rejimini desteklemiştir. Augustinus ise Hristiyan teolojisinin etkisinde, insanın doğasını ilk günah kavramı üzerinden ele almıştır. Ona göre insan doğası özünde iyidir ancak ilk günah ile lekelenmiştir ve bu durum, insanın dünyevi arzulara yenik düşmesine neden olur. Devlet anlayışında, \\\"Tanrı Devleti\\\" ve \\\"Dünya Devleti\\\" ayrımını yapmış, Tanrı Devleti\\\'ni ruhani ve ebedi kurtuluşun simgesi olarak görmüştür. Dünya Devleti ise günahkâr insan doğasının bir sonucu olarak kusurlu ve geçici bir yapıdır. Augustinus’a göre insanın asıl amacı, Tanrı Devleti’ne ulaşarak ebedi mutluluğu elde etmektir. Makale, Cicero\\\'nun antik Yunan düşüncesinden etkilenerek Roma\\\'ya uyarladığı evrensel hukuk anlayışı ile Augustinus\\\'un Hristiyan teolojisi temelindeki kurtuluş odaklı yaklaşımını karşılaştırır. İki düşünürün insan doğası ve devlet üzerine geliştirdiği fikirler, antik çağdan orta çağa geçişte siyaset ve ahlak felsefesine köprü oluşturmuştur.
Keywords : Cicero, Augustinus, İnsan Doğası, Devlet, Roma Siyasal Felsefesi

ORIGINAL ARTICLE URL