Çocuklarda Kronik Periton Diyalizi: On Sekiz Yıllık Tek Merkez Deneyimi

Authors : Sevinç EMRE, Zeynep YÜRÜK YILDIRIM, Alev YILMAZ, Bağdagül AKSU, Cemile PEHLİVANOĞLU, Neşe TÖLE, Ilmay BİLGE, Aydan ŞİRİN

Pages : 103-106

Doi:10.5222/j.child.2017.103

View : 25 | Download : 10

Publication Date : 2017-07-01

Article Type : Research Paper

Abstract :Amaç: İstanbul Üniversitesi, İstanbul Tıp Fakültesi Çocuk Nefrolojisi Bilim Dalınca 1996-2004 ve 2005-2014 yılları arasında kronik periton diyalizi PD ile tedavi edilen çocuklarda komplikasyonlar ve prognoz açısından zamanla bir değişiklik olup olmadığını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışma grubu 109 hastadan oluşmaktaydı 54 kız, 55 erkek . Hastalar başvuru yıllarına göre iki gruba ayrıldı. 1996-2004 yılları arasında takip edilenler Grup 1 ve 2005-2014 yılları arasında takip edilenler Grup 2 olarak adlandırıldı. Grup 1’de 65 hasta ve Grup 2’de 44 hasta mevcuttu. Hastalar periton diyalizine bağlı komplikasyonlar ve prognoz açısından karşılaştırıldı. Bulgular: Ortalama periton diyalizine başlama yaşı Grup 1 ve Grup 2’de sırasıyla 9.5±4.2 yıl ve 7.14±5.73 yıldı. İki grupta da en sık kronik böbrek yetersizliği KBY nedeni üropatilerdi. Aletli PD yapan hasta sayısı Grup 2’de Grup 1’e göre yüksek bulundu sırası ile %73 ve %60 . Grup 1’de kateter kayıp oranı %36.9 iken, Grup 2’de bu oran %18’e düşmüştü. Her iki grupta da en sık kateter kayıp nedeni yineleyen peritonitti. Peritonit oranları Grup 2’de 1: 22.4 epizot/PD ayı Grup 1’den 1: 14.3 epizot/ PD ayı düşüktü. Her iki grupta da en sık peritonit etkeni Staphylococcus aureus olarak saptandı. İki grup arasında en dikkat çekici farklılık renal transplantasyon oranlarıydı. Grup 1’de transplantasyon oranı %7.7 iken, Grup 2’de bu oran %43.2’ye yükselmişti. Sonuç: PD’nin en önemli ve sık komplikasyonu hâlen peritonittir. PD alanındaki deneyimlerin artması ile peritonit ve kateter kayıp oranları azalmıştır
Keywords : Periton diyalizi, peritonit, PD, kateter ilişkili komplikasyon

ORIGINAL ARTICLE URL