ERCP Sonrası Pankreatitin Önlenmesinde Rektal İndometazinin Etkinliği: Retrospektif Bir Değerlendirme

Authors : Mehmet Kasım Aydın, Zekiye Nur Harput, Oktay Bayraktar, Elif Ertaş, Orhan Sezgin, Engin Altintas
Pages : 609-618
Doi:10.5798/dicletip.1785231
View : 40 | Download : 48
Publication Date : 2025-09-16
Article Type : Research Paper
Abstract :Amaç: Endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi’nin (ERCP) en önemli ve en sık görülen komplikasyonu Post ERCP pankreatit (PEP) dir. Genel olarak non-steroidal antiinflamatuar ilaçların (NSAI) PEP’i önlemek için etkili olduğu kabul edilir. Yapılan çalışmalara rağmen PEP’in önlenmesinde proflaktik NSAI’lerin etkinliği tartışmalı olmaya devam etmektedir. Çalışmamızda PEP’in önlenmesinde rektal İndometazin’in faydalı olup olmadığını araştırdık. Yöntemler: 1.Ocak 2022-1.Ekim 2023 yılları arasında hastanemizde gerçekleştirilen ERCP sonuçları retrospektif olarak incelendi. Rektal indometazin (RI) alan ve almayan hastalar ardışık olarak değerlendirildi. Veriler hasta kayıtlarından toplandı. ERCP sonrası pankreatit sıklığı, diğer komplikasyonlar ve risk faktörleri değerlendirildi. ERCP işleminden 10-15 dakika önce 100 mg RI uygulanan ve eşit sayıda RI uygulanmayan bireyler değerlendirildi. PEP, hafif, orta, şiddetli PEP olarak sınıflandırıldı. Bulgular: Çalışmada 445 hastanın verileri incelendi. Kırkbeş hasta, verilerinin eksikliği veya protokol ihlali nedeniyle çalışma dışı bırakıldı. Rektal indometazin (RI) uygulanan 200 hasta ve RI uygulanmayan 200 hasta olmak üzere 400 hastanın sonuçları değerlendirildi. Her iki grup yaş (sırasıyla RI uygulanan hastalarda yaş ortalaması 63,1±18,3, RI uygulanmayan hastalarda 62,1±17,4, p=0,61) ve cinsiyet (sırasıyla %48,5 i kadın, %51,5 i erkek ve % 51 kadın, %49 u erkek idi, p=0,62) açısından benzerdi. Komorbid hastalıklar (Diabetes Mellitus (DM), Hipertansiyon (HT), Hiperlipidemi (HL), Kardiovasküler hastalık (KVH), Kronik böbrek yetmezliği (KBY), Kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH)), arasında anlamlı farklılık yoktu (sırasıyla p=0,99, 0,84, 0.99, 0.99, 0,21, 0,99), aynı zamanda Kolsistektomi öyküsü arasında anlamlı fark yoktu (p=0,22). PEP; Toplam hastaların %19,5\\\'inde (78/400) meydana geldi. 34 (%5,1) hastada hafif, sekiz (%1,2) hastada şiddetli pankreatit gelişti. Hiperamilazemi 90 hastada (%22,5) görüldü. PEP gelişimi açısından RI grubu ve kontrol grubu arasında anlamlı fark yoktu (%22\\\'e karşı %17 p=0.21). Hiperamilazemi gelişimi açısından RI grubu ve kontrol grubu arasında anlamlı fark yoktu (%22,5\\\'e karşı %22,5 p=0,99). ERCP öncesi RI uygulanan ve uygulanmayan hastalar arasında PEP gelişme riski açısından anlamlı fark bulunmadı (%95 CI:0,87-1,94, p>0,05). Benzer biçimde ERCP öncesi RI uygulaması ile hiperamilazi gelişme riski açısından anlamlı fark yoktu (%95 CI:0,71-1,44, p>0,05). RI uygulaması kanama riskini arttırmadı (%95 CI:0,26-2,69, p>0,05). Hastane yatış gün sayısı sırasıyla 4,6±3,6, ve 4,1±3,1 idi (p=0,34). Sonuç: Çalışmamızda rektal indometazin, post-ERCP pankreatit veya diğer komplikasyonların insidansını anlamlı düzeyde azaltmamıştır. Bu bulgular, seçilmemiş hasta gruplarında RI’nin rutin kullanımının sınırlı fayda sağladığını düşündürmektedir. Etkinliğini netleştirmek için ileri düzey randomize çalışmalara ihtiyaç vardır.
Keywords : Rektal İndometazin, Post-ERCP Pankreatit, Serum amilazı

ORIGINAL ARTICLE URL