An Ottoman lesson for the teaching of writing in additional languages: historical and personal perspectives

Authors : Davut PEACİ, İrfan TOSUNCUOĞLU

Pages : 115-122

Doi:10.29000/rumelide.504256

View : 89 | Download : 11

Publication Date : 2018-12-30

Article Type : Research Paper

Abstract :Çok eski çağlardan beri bile, ikinci ve ek diller öğretimi hakkında bir yorum yapılabilir, on altıncı yüzyıla kadar Osmanlı İmparatorluğu yönetici sınıfınının ek  dilleri olan Türkçe, Farsça ve Arapça öğretimi için bir kurum vardı. Hemen hemen bütün İmparatorluk yöneticileri bu üç dili, ek dil olarak öğrenmekteydiler, çünkü bunların hiç biri ne Türk ne Fars nede Araptı. Birkaç istisna olarak Osmanlı İmparatorluğu ailesinden olanlar da vardı. Yönetici sınıfına seyfiye , bilimle uğraşan kesime ilmiye olarak ad verilir, bu sınıflar Hristiyan ailelerin çocuklarıydı ve devşirme olarak ailelerinden alınırdı. Bu çocuklar Anadoludaki ailelere Türkçe öğrenmeleri için gönderilirlerdi. Başarılı olanlar saray okuluna gönderilir, diğer derslerin yanında Osmanlı Türkçesi, Farsça insert ignore into journalissuearticles values(Yeni Farsça);, ve klasik Arapçayı ikinci diller olarak öğrenirlerdi. Bu üç dil devlet bürokrasisinde kullanılırdı. Sultanlar, vezirler, paşalar, beyler, başkent veya diğer bölgelerdeki üs düzey sekreterler, bu dillerin birinde veya her üçünüde, sadece okumakla kalmazlar aynı zamanda görevlerindeki yazışmalarda da kullanabilirlerdi. Ayrıca bu kişiler bu dillerde şiir ve düz yazı da yazabilirlerdi. Bu dillerin nasıl bu kadar profösyönelce öğrenilebildiği bu çalışmanın konusudur. Herhangi ek bir dildeki iyi yazmanın metodu temel olarak okuma ve iyi modelleri kopya etmekti. Bu gelecekteki akıllı telefondaki öylesine yapılan dilsel ve bazan da argo ya kaçan yazma uygulamalarından  daha iyi bir yaklaşım  olabilir.
Keywords : Enderȗn Mektebi, devşirme, ek dil öğretimi, kopyalayarak öğrenmek, Dilbilgisi Çeviri Yöntemi

ORIGINAL ARTICLE URL